Wat deed jij als kind dat je nu nog steeds doet?
Weet jij nog wat je als kind altijd deed? Ik wel. Dansjes maken op mijn favoriete muziek, mijn eigen krant schrijven, sieraden ontwerpen, mijn kamer steeds opnieuw inrichten. Alles draaide om creëren, vormgeven en initiatief nemen – en dat is precies wat ik nu nog steeds doe.
Dansjes, kranten en sieraden
Uren zat ik op mijn kamer te luisteren naar de Dolly Dots. Ik ontleedde de beats, het ritme en de tekst. Daarna maakte ik er een dansje op dat mijn klasgenootjes ‘vrijwillig’ onder mijn begeleiding uitvoerden. Ik vond het geweldig om iets te bedenken en anderen daarin mee te nemen. Niet omdat ik graag voor de groep stond, maar omdat ik het zo leuk vond om samen iets neer te zetten.
Daarnaast had ik mijn eigen krant. Met de – volgens mijn vader behoorlijk onhandige – titel De Waarheid. Ik schreef artikelen en gaf mijn zusje, die zogenaamd journalist was, opdrachten. Niet dat ze die uitvoerde hoor; ze wist natuurlijk helemaal niet wat er van haar werd verwacht. Maar voor mij klopte het. Iets bedenken, uitwerken en publiceren – het zat er toen al in.
Ik maakte sieraden, ontwierp kleding en wilde het altijd net even anders dan anderen. Mijn kamer veranderde ik ongeveer wekelijks. Ik vond het heerlijk om mijn omgeving zelf vorm te geven. Ook wilde ik al vroeg werken en mijn eigen geld verdienen, zodat ik mijn eigen spulletjes kon kopen. Ik voelde me zelfstandig, maar vond het ook ontzettend leuk om anderen in beweging te brengen. Niet omdat ik zo graag dingen organiseerde, maar vanuit mijn eigen enthousiasme. Als ik ergens enthousiast over was, kreeg ik anderen makkelijk mee.
Van kind-zijn naar nu
Alles wat ik toen deed, kwam voort uit mijn natuurlijke energie. Ik dacht er niet over na, ik deed het gewoon. Dat is nu nog steeds zo, alleen de vorm is veranderd.
Regelmatig vragen mensen mij:
“Waarom post jij zoveel op social media?”
Omdat ik het niet kan níét doen. Als ik mijn ideeën en inspiratie voor mezelf houd, blokkeer ik. Door te creëren en te delen stroomt mijn energie. Inmiddels weet ik: dit is hoe ik in elkaar zit. Het is geen strategie of trucje. Het is wie ik ben.
Mijn blauwdruk: altijd al zichtbaar, creatief en leidend
Volgens mijn Human Design ben ik een Manifesting Generator. Als kind leefde ik dat al volledig, zonder het te weten. Ik volgde mijn energie, mijn nieuwsgierigheid, mijn enthousiasme. Dansjes bedenken, een krant maken, mijn kamer opnieuw stylen, sieraden ontwerpen, anderen meenemen in wat ik bedacht. Het gebeurde gewoon.
Nu weet ik dat mijn kracht ligt in creëren, initiëren en inspireren. Niet omdat ik iets wil bewijzen, maar omdat dit is hoe mijn energie werkt. Mijn talent zit in zien wat er kan ontstaan, daar direct iets mee doen, en anderen daarin meenemen. Ik volg daarin mijn eigen richting, niet de verwachtingen van anderen.
Toch heb ik lange tijd gedacht dat ik iets anders moest worden. Iets volwassens. Iets ‘groters’. Ik probeerde iemand anders te zijn dan wie ik werkelijk ben. Gelukkig is mijn herinnering aan mezelf als jong meisje altijd actief gebleven. Daardoor kon ik weer herkennen wie ik echt ben.
Mijn bedrijf als volwassen versie van mijn kind-zijn
Wat ik toen deed, doe ik nu nog steeds – maar nu met een missie.
Mijn bedrijf ís die volwassen versie van het creatieve, nieuwsgierige meisje dat ik altijd was. Het voelt ontzettend ‘mij’: speels, eigenzinnig, creatief en leidend. In flow met mijn blauwdruk, precies zoals ik ben geboren.
Wat deed jij vroeger al vanzelf?
Misschien herken je het wel. Dat je iets doet waarvan je diep vanbinnen weet: dit klopt. Iets wat je vroeger al vanzelf deed, voordat de meningen en angsten het overnamen.
Wat zou er gebeuren als je daar weer ruimte voor maakt?
Misschien ontdek jij zo ook jouw volwassen versie van wie je altijd al was.